Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for the ‘مکتب های ادبی’ Category

در قرن نوزده که مکتب های ادبی هر یک قلمروی در جهان هنر و ادب داشتند،مکتب سمبولیسم بوجود آمد.
نخستین پیام آور این نهضت فکری شارل بودلر بود که از طرفداران هنر برای هنر شمرده می شد ولی با راه تازه ای که در پیش گرفت،بنای این مکتب را گذارد. سمبولیسم مکتبی است که بدبینی و نومیدی را بصورت وهم و رویا همراه با احساس و خیالی ژرف و با زبانی آکنده از کنایه و اشاره که مخصوص همین مکتب است،بیان می دارد. سمبولیسم تنها بر پایهُ » اصالت احساس « تکیه دارد و هنرمندان این مکتب برای احساسهای خود به هیچ اصل دیگری گردن نمی نهند و از هیچ منطق واقعیت دیگری پیروی نمی کنند. در همهُ پدیده های هنری سمبولیکی، یک احساس و خیال ژرفی که آمیخته با نومیدی بدبینی است به چشم می خورد. این احساس سرکش همواره درون بین و خودنگر است و با رویا و خیال همراه است. این شیوه در تاتر نیز رواج یافت و نمایشنامه نویسان بزرگی مثل موریس مترلینگ با این شیوه آثار خود را نگاشتند. در آمریکا ادگار آلن پو نیز از هنرمندان مشهور این سبک شمرده می شود.
پ . ن سبک نقاشی سمبولیسم می باشد.
Advertisements

Read Full Post »

existentialisme.jpg 
با وجود اینکه اگزیستانسیالیسم یک جهان بینی فلسفی است،اما هیچگاه نمی توان این شیوه و مکتب را در نوشته های ادبی معاصر ناچیز شمرد. این مکتب پیش از جنگ جهانی دوم در فرانسه بوجو آمد و گسترش یافت و شالودهً خود را بر اصالت و جود ، آزادی انسان و پوچی زندگی استوار ساخت. همانطور که رومانتیسم مکتب اصالت احساس است،اگزیستانسیالیسم نیز مکتب اصالت وجود است. این شیوه انسان را پدیده ای کاملاً آزاد و فرمانروا بر سرنوشت خویش می داند و از بستگی های انسان با اجتماع و آئین و سنت های آن سر باز می زند و در هیچ کاری ارزش گذشتهً تاریخی و همکاری دسته جمعی سرنوشت را نمی پذیرد، چون زندگی کنونی را در چهارچوب اجتماع می نگرد و انگیزه ها را با آزادی انسان دشمن می بیند، آن را تلخ و پوچ می نماید و راه خوشبختی را در گریختن از این جهان ناسازگار و رهائی از تار و پودهای اجتماع می داند.
پیش آهنگان این مکتب را می بایست زان پل سارتر،آلبر کامو، آندره مالرو و سیمون دوبوار دانست. از آثار مهم اگزیستانسیالیسمی می توان تهوع از سارتر را نام برد.

Read Full Post »

 naturalisme.jpg
ناتورآلیسم به مفهوم فلسفی به آن دسته از روشهای فلسفی اطلاق می گردد که معتقد به قدرت محض طبیعت است و هرگز طبیعت را آلتی در دست نظم بالاتری نمی شناسد. از نظر ادبی،بیشتر به تقلید دقیق از طبیعت گفته می شود و چهارچوبهُ تنگ تر و محدودتری از رئالیسم دارد و به مکتبی اطلاق می گردد که امیل زولا و طرفدارانش بنا نهادند و مدعی شدند که هنر و ادبیات باید جنبه علمی داشته باشد و کوشیدند که » روش تجربی » و » جبر علمی » را در ادبیات رواج دهند. این مکتب مدت ده سال یعنی از سال 1880 تا سال 1890 بر ادبیات اروپا حکومت می کرد. طبیعت پردازان این قرن گذشته از پذیرفتن و پیروی » آئین طبیعت » و » جبر علمی » و روش های آزمایشی به موضوع هم خونی یا وراثت نیز پروای فراوان نشان می دادند و به تاثیر خون پدر در فرزند باوری کامل داشتند. همچنین وضع جسمانی در دیدهً آنان از حالت روانی مهمتر و اصیل تر بود. ناتورآلیست ها در افسانه های خود به هیچ وجه انسان را با اراده و آزاد نشان نمی دادند،بلکه او را بی اراده در برابر نیروهای جسمی و طبیعی و ماوراء طبیعی توصیف می کردند. از نویسندگان بزرگ این مکتب می توان » امیل زولا » و » ویلیام فالکنر » را نام برد.
پ . ن  این مکتب قبل از انقلاب در ایران به ناتورآلیسم معروف بود.

Read Full Post »

 trout_strm_jmsessions2.jpg
این نهضت در قرن 18 در اروپا پدید آمد و در قرن نوزدهم بسرعت راه پیشرفت را طی کرد و بزرگترین و درخشانترین مکتب ادبی جهان گردید. به همین جهت این نهضت را می باید به دو دوره تقسیم کرد؛ یکی رئالیسم قرن هیجده که پیشاهنگان آن در انگلستان » دانیل دوفو » و » هنری فیلدینگ » می باشند و دیگری رئالیسم قرن 19 که پیشوایان آن در فرانسه » بومارشه » » مرسیه » » گوستاو فلوبر » و » بالزاک » در انگلستان » چارلز دیکنز «  و » هنری جیمز » و در روسیه » تولستوی » » تورگنیف » » گونچاروف » » داستایوسکی » و » ماکسیم گورکی » بوده اند. پیروان این مکتب برخلاف رومانتیک ها به توصیف توده و زندگی اجتماع خویش می پردازند و آن را چنان که هست،تشریح می کنند. هنرمند رئالیست همواره سعی دارد زندگی را به آن شکلی که واقعاً هست نمایش دهد نه به آن شکلی که باید باشد. هدف هنرمندان این مکتب کنکاش و پی بردن و نمایاندن چگونگی واقعی هر چیز و بستگی های درونی دیگر پدیده هاست. از این جهت رئالیست همیشه در مقابل ایده آلیست و رومانتیک قرار می گیرد. از شاهکارهای این مکتب می توان آثار زیر را نام برد :» بابا گوریو » » اوژنی گرانده » از اثرهای بالزاک » الیورتوایست » » داستان دو شهر » » آرزوهای بزرگ » اثرهای چارلز دیکنز » جنگ و صلح » » رستاخیز » از اثرهای تولستوی و » مادام بواری » اثر گوستاو فلوبر
پ . ن  تابلوی نقاشی به سبک رئال

Read Full Post »

romantic.jpg 
مکتب رومانتیسم زائیده تمدن صنعتی و پیشرفت طبقهُ متوسط در قرن نوزدهم می باشد. به این دلیل که تودهُ پیشرفتهُ این قرن اروپا دیگر نمی توانست سنت های فئودالیسم » ملوک الطوایفی » و کلاسیسم را قبول کند. از این رو به نویسندگان و هنرمندانی احتیاج داشت که بدلخواه خود و پندارهای بی بند و بار خود قلم بدست گیرند.
این نهضت ادبی از میانه های قرن 18 اوج گرفت تا جاییکه تمام نیمه دوم این قرن و سرتاسر قرن نوزده،جهان هنر و اندیشه را جولانگاه خود ساخت. نویسندگان این مکتب هیچگاه مردم را آنگونه که بود توصیف نمی کردند،بلکه آنچنان که باید باشد،نقاشی می کردند.ا ز این رو این مکتب در برابر » رئالیسم » جای می گیرد. هنرمند رومانیک تودهُ خود را دشمن می پندارد و چون از زندگی در اجتماع خویش گریزان است،به خیال ها و اندیشه های خود پناه می برد و به دوران های باستانی و روزگار کودکی و سرزمین آرزوها و تنهایی باز می گردد. از میان پیشوایان این مکتب می توان : استاندال ، ویکتور هوگو  و شاتوبریان را در فرانسه، لرد بایرون و ورد زورث را در انگلستان و گوته و شیلر را در آلمان و پوشکین و گوگول و لرمانتوف را در روسیه نام برد. دیباچه ویکتور هوگو بر نمایشنامه کرمول » کرامول » مرام نامهُ جنبش رومانتیسم گردید و هم او با عرضهُ شاهکارش » بینوایان » رهبری این مکتب را از آن خویش ساخت.

Read Full Post »

 
کلاسیسم به مکتبی اطلاق می گردد که با مایه گرفتن از هنر و ادب روم و یونان باستان از سدهً پانزدهم تا هیجدهم میلادی در آثار هنری اروپا خودنمایی می کرده است. اصول و قواعدی که کلاسیسم را گسترش می دهند عبارتند از :
تقلید و نمایش از طبیعت : هنرمند کلاسیست بیش از هر چیز می بایست سازندهُ خوبی باشد.
توجه و تقلید از قدما : نگریستن و پروای بی اندازهُ هنرمندان به خداوند ذوق و هنر باستان. این هنرمندان همواره برای یافتن بهترین و برجسته ترین قالب ها و نمونه های هنری به کنکاوش در گنجینهُ گذشتگان می پردازد.
اصل عقل : هنرمند مکتب کلاسیسم هرگز تقلید از آثاری نمی کند که موافق باعقل نباشد.
آموزندگی و خوشایندی : یک پدیدهً کلاسیستی می بایست حتماً در جامهً سادگی و دلپسندی،اثری آموزنده باشد.
حقیقت نمایی : هنرمند این مکتب آنچه را که نیک و صحیح است به قهرمان داستان خود می بخشد.
مکتب کلاسیسم در قرنهای 16 و 17 به اوج توانایی خود رسید و در انگلستان،ایتالیا،فرانسه و آلمان سخنوران بسیاری برای خلق آثار خود به این مکتب گرویدند که به نامهای کمدی،تراژدی،حماسی و تراژدی-کمدی شناخته شده اند.

Read Full Post »